Wie lang genoeg in een sector werkt, weet uiteindelijk heel goed hoe het hoort. En net daar kan soms een probleem ontstaan.

Paul-François Vranken hoorde in de jaren zeventig niet echt bij de wereld van Champagne. Hij was Belg, had geen oude familienaam in de streek, erfde geen champagnehuis en kon niet terugvallen op generaties ervaring die hem vertelden hoe de sector functioneerde.

Misschien was dat precies zijn voordeel.

Terwijl traditionele champagnehuizen sterk waakten over prestige en reputatie, keek Vranken vooral naar wat er veranderde in de markt. Hij zag de opkomst van supermarkten en hypermarkten niet als een bedreiging voor champagne, maar als een nieuw distributiekanaal naar een veel groter publiek.

Vandaag klinkt dat weinig revolutionair. Toen lag dat anders.

Die keuze leverde hem volume, distributiekracht en cashflow op. Later gebruikte hij die positie om historische huizen over te nemen, waaronder Veuve Monnier, Heidsieck & Co Monopole en uiteindelijk Pommery.

Hij erfde dus geen eeuwenoud champagnehuis. Hij bouwde een onderneming die sterk genoeg werd om eeuwenoude champagnehuizen te kopen.

Het verhaal zegt veel over ondernemerschap, maar minstens evenveel over ervaring.

Want ervaring helpt organisaties vooruit, tot ze ongemerkt ook begint te bepalen wat nog denkbaar is. Een bewuste keuze wordt een gewoonte, een gewoonte wordt een werkwijze en na verloop van tijd klinkt “zo doen we dat hier” bijna als een argument op zich.

Precies daar ligt voor Eudaimonia Network de waarde van reflectie.
Niet door alles voortdurend ter discussie te stellen, maar door voldoende afstand te nemen om opnieuw te kijken naar wat vanzelfsprekend is geworden. Waarom doen we dit nog steeds zo? Welke overtuiging zit daaronder? En zouden we vandaag, met wat we nu weten, opnieuw dezelfde keuze maken?

In onze reflectiegesprekken merken we hoe moeilijk het soms is om die vragen binnen de dagelijkse drukte nog te stellen. Niet omdat organisaties te weinig kennis hebben, maar soms juist omdat ze zoveel kennis en ervaring hebben opgebouwd.

Organisaties hebben mensen nodig die hun sector door en door kennen.

Maar ze hebben evenzeer momenten nodig waarop die kennis niet automatisch bepaalt wat mogelijk is.

Want soms is “zo doen we dat hier” geen conclusie.

Het is een goede reden om opnieuw te kijken.